نگاهی به شکل گیری و رشد صنعت مد و پوشاک | مجله اینترنتی بانی استایل

نگاهی به شکل گیری و رشد صنعت مد و پوشاک

مد چیست؟ آیا از تاریخچه مد چیزی می دانید؟ صنعت مد و پوشاک نتیجه تغییر در اواسط قرن نوزدهم از نظر تنوع و ساختار لباس ها برای پوشیدن هستند. تکامل صنعت مد بسیار جذاب است، به خصوص اینکه چطور باعث شکل گیری صنایع دیگر میشود. اینها شامل نام‌های تجاری و برچسب‌ها، فروشگاه‌های بخش پوشاک، طراحان مد و مجلات مد می‌شوند.

 

نام برندها و برچسب‌هایی که آنها را در صنعت مد و پوشاک از هم متمایز می کند.

آیا می ‌دانستید که با افزایش محبوبیت پوشاک در طی تاریخ که هر شخص بدون نیاز به خرید پارچه و دوخت و دوز می توانست لباس آماده بخرد، شرکت‌ها به دنبال راه‌هایی برای متمایز ساختن خود از شرکت‌های دیگر بودند؟ این راه‌حل در صنعت مد و پوشاک، برند نام داشت و این برند ها به سرعت در بازار ظاهر شدند. این شرکت‌ها برند هایی را ارائه کردند که مشتریان برای تکیه به کیفیت و محدوده قیمت به آنها توجه ویژه ای داشتند. طراحان مد خط لباس های خود را ایجاد کردند و به یک بستر صنعتی تبدیل شدند و سپس به فروشگاه های زنجیره ای تبدیل شدند که هر مشتری می تواند با مراجعه به آنها لباس مورد نظرش را خریداری کند.

.

همه خوب می دانیم که صنعت مد و پوشاک دنیای چند میلیارد دلاری، به تجارت و فروش لباس اختصاص ‌داده شده ‌است. برخی ناظران بین صنعت مد (که “های فشن”) و صنعت پوشاک (که باعث می‌شود لباس ‌های معمولی و یا “مد جمعی”) تمایز قایل می‌شوند، اما در دهه ۱۹۷۰ مرز های بین آن‌ها محو شده بود.

مد به سادگی و به بهترین شکل به عنوان سبک یا استایل لباس و اکسسوری هایی که در هر زمان توسط گروهی از مردم استفاده می‌شوند، تعریف می‌شود. البته در نگاه ابتدایی، تفاوت ‌هایی بین مد گران قیمتی که در باندهای پاریس یا نیویورک نشان داده می‌شود و سبک پوشاک ورزشی و خیابانی که در مراکز خرید و بازار در سراسر جهان به فروش می‌رسد، وجود دارد. با این حال، صنعت مد و پوشاک شامل طراحی، تولید، توزیع، بازاریابی، خرده ‌فروشی، تبلیغات، و ترویج انواع لباس‌ها (به معنای “دوخت “) و طراح لباس‌های عادی روزمره – از لباس‌های شیک و لباس ‌های ورزشی است. گاهی اوقات عبارت وسیع‌ تر “صنایع مد و پوشاک” برای اشاره به صنایع و خدماتی که میلیون ها نفر را در سطح بین ‌المللی استخدام می‌کنند، نیز به کار برده می شود.

 

مدرنیته باعث شکل گیری صنعت مد و پوشاک شد یا برعکس؟

صنعت مد و پوشاک محصول دوران مدرن است. پیش از اواسط قرن نوزدهم، عملا همه پوشاک برای افراد، یا به عنوان تولید خانگی و یا به سفارش خیاط، دست‌ساز بود. در آغاز قرن بیستم، با ظهور فن‌آوری‌های جدید مانند چرخ ‌خیاطی، افزایش سرمایه ‌داری جهانی و توسعه سیستم تولید، و تکثیر فروشگاه‌های خرده ‌فروشی مثل فروشگاه‌های بخش پوشاک به طور فزاینده‌ای در اندازه‌ های استاندارد تولید و به قیمت ثابت فروخته شد. اگرچه صنعت مد در روز اول در اروپا و آمریکا توسعه یافت، اما حالا که این مطلب نگارش می شود صنعتی جهانی و بین المللی است و پوشاک اغلب در یک کشور تولید می‌شود در یک سوم کشور های دیگر نیز به فروش می‌رسد.

به عنوان مثال، یک شرکت مد آمریکایی ممکن است پارچه را در چین تولید کند و لباسی بدوزد که در ویتنام تولید شده ‌است، در ایتالیا به پایان رسیده، و برای توزیع در بازارهای خرده ‌فروشی در ایالات‌متحده به یک انبار فرستاده می‌شود. جالب نیست؟

صنعت مد و پوشاک از دیرباز توسط یکی از بزرگ‌ترین کارفرمایان یعنی ایالات‌متحده اداره می شده است و در قرن بیست و یکم به این شکل باقی مانده‌ است. با این حال، استخدام افراد در صنعت مد و پوشاک پس از مدتی به طور قابل ‌توجهی کاهش یافت؛ زیرا تولید به طور فزاینده‌ای در خارج از کشور، به ویژه توسط چین به حرکت درآمد.

از آنجا که داده‌ها در صنعت مد به طور معمول برای اقتصاد ملی گزارش می‌شوند، از نظر بسیاری از بخش‌های جداگانه آن، ارقام و اعدادی برای تولید جهانی منسوجات و پوشاک هستند. با این حال، با هر اقدام، صنعت مد و پوشاک سهم قابل‌توجهی از خروجی اقتصادی جهان را به دست می گیرد.

 خرید اینترنتی پوشاک زنانه 

 

سطوح صنعت مد و پوشاک چیست؟

صنعت مد و پوشاک شامل چهار سطح است: تولید مواد خام، به ویژه الیاف و منسوجات؛ تولید کالاهای مد توسط طراحان، سازندگان، پیمانکاران، و دیگران؛ خرده‌فروشی، و اشکال مختلف تبلیغات و بازاریابی. این سطوح شامل بخش‌های جداگانه اما وابسته هستند، که همه آن‌ها به هدف برآورده کردن تقاضای مصرف‌کننده برای پوشاک تحت شرایطی اختصاص داده می‌شوند که شرکت کنندگان در صنعت را قادر می‌سازد تا در یک سود شریک باشند.

 

بخش‌های کلیدی صنعت مد و پوشاک

طراحی و تولید پارچه: پر واضح است که لباس ها از منسوجات ساخته شده‌اند. اتوماسیون جزیی ریسندگی و بافندگی پشم، پنبه و الیاف طبیعی دیگر یکی از نخستین دستاوردهای انقلاب صنعتی در قرن ۱۸ بود. در قرن بیست و یکم، این فرایندها به شدت خودکار شده‌اند و توسط ماشین ‌آلات با سرعت بالا تحت کنترل کامپیوتر انجام می‌شوند. بخش بزرگی از صنعت نساجی پارچه برای استفاده جهت تولید پوشاک ارائه می شود. هر دو الیاف طبیعی (مثل پشم، پنبه، ابریشم و کتان) و الیاف مصنوعی (مثل نایلون، اکریلیک و پلی استر)مورد استفاده قرار می‌گیرند.

جالب است بدانید که علاقه رو به رشد به مد پایدار (یا “eco”) منجر به استفاده بیشتر از الیاف سازگار با محیط ‌زیست شده است. پارچه ‌های مصنوعی دارای تکنولوژی بالا چنین خواصی را به عنوان رطوبت (به عنوان مثال، Coolmax)، مقاومت لکه (به عنوان مثال، ۳۰۳ نیروی مقاومت بالا)، حفظ یا اتلاف گرما بدن و حفاظت در برابر آتش، اشعه ماورا بنفش (Solarweave)و خطرات دیگر تعیین می کنند. پارچه ها با طیف وسیعی از اثرات از طریق رنگرزی، بافندگی، چاپ، تولید و فرآیندهای نهایی عرضه می‌شوند. تولیدکنندگان نساجی به همراه گردانندگان صنعت مد و پوشاک، به خوبی پیش از چرخه تولید پوشاک کار می‌کنند تا پارچه با رنگ‌ها، بافت‌ها و دیگر ویژگی‌ هایی که تقاضای مصرف کنندگان را پیش‌ بینی می‌کنند، ایجاد کنند.

تاریخچه صنعت مد و پوشاک

بیشتر بخوانید: راهنمای شناخت انواع پارچه و الیاف

 

طراحی و ساخت در صنعت مد و پوشاک

به لحاظ تاریخی، طراحان مد خیلی کمی با نام و چهره خود در جهت فعالیت در صنعت مد و پوشاک، معروف شده‌اند، مانند کوکو شانل و یا کالون کلین، که مجموعه‌های معتبر در مد را خلق می‌کنند. این طراحان در تنظیم گرایش‌ها در صنعت مد و پوشاک تاثیر گذار هستند؛ اما برخلاف باور عمومی، آن‌ها سبک‌های جدیدی را دیکته نمی‌کنند؛ بلکه آن‌ها تلاش می‌کنند لباس‌هایی طراحی کنند که تقاضای مصرف کنندگان را برآورده کند.

اکثر طراحان با گمنامی تمام برای تولید کنندگان، به عنوان بخشی از تیم‌های طراحی، روند تطبیق سبک به لباس‌های قابل ‌فروش برای مصرف کنندگان متوسط کار می‌کنند. طراحان فعال در حوزه صنعت مد و پوشاک از طیف گسترده‌ای از منابع، از جمله لباس‌ هایی که در فیلم ها و تلویزیون مورد استفاده قرار می گیرد، سبک‌ های خیابانی، و لباس‌ های ورزشی فعال الهام‌ گرفته اند.

برای بسیاری از طراحان، روش‌های طراحی سنتی، مانند طرح‌ های موجود بر روی کاغذ و پارچه‌های منقش به مانکن، توسط تکنیک‌های طراحی با کمک کامپیوتر تکمیل یا جایگزین شده‌اند. این ها به طراحان اجازه می‌دهند که به سرعت تغییرات را در یک سیلوئت از طرح پیشنهادی، پارچه، تزئینات، و دیگر عناصر طراحی کنند و توانایی آن را دارند تا به طور آنی تغییرات پیشنهادی را با همکاران خود به اشتراک بگذارند (چه در اتاق مجاور شان و چه در یک قاره دیگر).

.

تنها تعداد کمی از طراحان و تولید کنندگان فعال در حوزه و صنعت مد و پوشاک، لباس‌های پر زرق و برق تولید می‌کنند. حتی تعداد کمی از آن‌ها (که اغلب در پاریس) هستند، لباس‌ های زنانه را تولید می‌کنند. اکثر تولیدکنندگان به تولید پوشاک با قیمت متوسط یا بودجه ‌بندی می‌پردازند. برخی از شرکت‌ ها از امکانات تولید خود برای برخی دیگر یا کل فرآیند تولید استفاده می‌کنند، اما اغلب بر شرکت‌های تولیدی به طور جداگانه و یا پیمانکاران برای تولید پوشاک به مشخصات شرکت مد تکیه می‌کنند.

در زمینه پوشاک زنان، تولید کنندگان به طور معمول چندین خط تولید (مجموعه) در سال دارند که در زمان‌های از پیش تعیین‌شده به خرده ‌فروش‌ ها تحویل داده می‌شوند. برخی از تولید کنندگان مد کالاهای جدید را حتی بیشتر تولید می‌کنند. یک تیم توسعه کامل محصول، در برنامه ‌ریزی یک خط و توسعه طرح‌ ها مشارکت دارد. مواد (پارچه، آستر، دکمه‌ها و غیره) باید منبع سفارش باشند، و نمونه‌ها باید برای ارائه به خریداران خرده ‌فروشی تهیه شوند.

 

مونتاژ در صنعت مد و پوشاک: مهمترین و حساس ترین مرحله

مرحله بعدی تولید در صنعت مد و پوشاک شامل مونتاژ پوشاک است. در اینجا نیز نوآوری تکنولوژیکی، از جمله توسعه ماشین‌آلات هدایت‌شده کامپیوتری، منجر به اتوماسیون برخی مراحل مونتاژ پوشاک شد. با این وجود، روند بنیادی دوخت باید به شدت فعالانه باشد. این امر فشار بی وقفه ای را بر تولید کنندگان پوشاک جهت یافتن محیط‌ های کم ‌درآمد برای محل کارخانه‌های خود، که در آن مسائل ایمنی صنعتی و بهره‌برداری از کارگران بوجود می‌آید، می‌گذارد.

صنعت مد در شهر نیویورک تا زمان آتش‌سوزی کارخانه Triangle در سال ۱۹۱۱، تحت سلطه sweatshops قرار گرفت و منجر به شکل گیری اتحادیه و وضع کردن مقررات بیشتر این صنعت مد و پوشاک در آمریکا شد. در اواخر قرن بیستم، چین به دلیل هزینه‌های کم کار و نیروی کار بسیار منظم، به عنوان بزرگ‌ترین تولید کننده پوشاک جهان ظاهر شد.

برای بسیاری از دوره‌ای که بعد از جنگ جهانی دوم تجارت منسوجات و پوشاک توسط کشورهای وارد کننده به شدت منظم شد، که سهمیه‌بندی و تعرفه‌ها بوجود آمدند. این اقدامات حمایتی، که (در نهایت بدون موفقیت)برای جلوگیری از تولید منسوجات و پوشاک از درآمد بالا به کشورهای کم‌ درآمد انجام شد، به تدریج در دهه ۱۹۸۰ آغاز شد و این مزیت را برای مصرف کنندگان در کشورهای غنی از طریق در دسترس بودن پوشاک بسیار مقرون ‌به ‌صرفه بوجود آورد.

 

 مجله اینترنتی بانی استایل 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *